dinsdag 20 september 2011

Reflectie Theatervoorstelling Saskia

Datum en tijd: 08-09 Toneelschuur, Haarlem
Gezelschap: De toneelmakerij
Regisseur: Liesbeth Coltof
Productie: Vera van Baal
Muziek: Joost Belinfante
Hoofdrolspelers, muzikanten, dansers: Tjebbo Gerritsma, Peter de Graef, Rogier in 't Hout, Ferdi Janssen, Mira van der Lubbe, Lykele Muus, Chiem Vreeken
Genre en doelgroep: De voorstelling was een tragische komedie. Er zijn meerdere doelgroepen namelijk; kinderen, jongeren, volwassenen.

Inhoudelijke kant

Korte samenvatting van de voorstelling
Het verhaal gaat over Prospero, de voormalige hertog van Milaan. Hij was een wijze man en was erg blij dat hij hertog was. Totdat zijn broer Antonio hem van de troon stootte. Antonio was zo geobsedeerd door macht dat hij zijn broer Prospero en diens dochter op een boot heeft gezet.
Prospero en Miranda(de dochter) kwamen aan op een eiland waarover Prospero de leiding nam. Hij had op dit eiland ook toverkrachten. Op het eiland waren nog twee andere figuren. De Calibaan, een jongen die op het eiland woonde nadat zijn moeder, een heks, was overleden. Het tweede figuur was Ariel, een geest.
Op het moment dat het toneelstuk begint weet je hier nog niets van. Het enige wat je ziet is een schip wat in een heftige storm is geraakt. De storm is veroorzaakt door Prospero. Later kom je erachter dat dit het schip van Antonio is. De bemanning van het schip spoelt aan op het eiland, dat van Prospero.
Na dit moment lopen er verschillende verhaallijnen door elkaar. De eerste verhaallijn is dat van Miranda en een bemanningslid die verliefd worden op elkaar. Het tweede verhaal gaat over Prospero zelf, die wraak probeert te nemen op zijn broer Antonio. Dit doet hij met behulp van de geest Ariel. De laatste verhaallijn gaat over de Calibaan die met twee andere bemanningsleden een plan bedenkt om Prospero te doden. Hij wil dit omdat hij het slaafje is van Prospero en hij heel veel zwaar werk moet verrichten. De drie verhaallijnen lopen door elkaar heen, maar hebben ook veel met elkaar te maken.
Uiteindelijk komen alle personages bij elkaar en ziet Antonio in dat hij fouten heeft gemaakt en de broers sluiten vrede. Prospero is weer hertog van Milaan.

Weergave van de kern van de inhoud
De kern van de inhoud gaat over de ruzie tussen Prospero en Antonio. Antonio was verblind door macht en heeft daarom Prospero van de troon gestoten. Hier is Prospero zo boos om, dat hij een wraakplan verzint. De broers hebben nu allebei fouten gemaakt en dat ze hierdoor ook hun eigen fouten inzien. Hierdoor kunnen de broers het weer bijleggen.
De boodschap van het verhaal is dat iedereen zich wel eens laat lijden door gevoelens, maar dat dit niet altijd een positieve consequentie heeft. Maar om tot een goede afloop te komen, spelen gevoelens wel een belangrijke rol.






Thema(‘s) en onderliggende boodschap van de voorstelling.
De thema’s die in dit stuk voorkomen zijn; liefde, ruzie, spijt en vergeving. Dit zie je in de verschillende verhaallijnen terug.
In het stuk probeert Prospero zijn broer te straffen, maar hij realiseert zich dat hij hier eigenlijk niks mee opschiet. Aan de andere kant heeft Antonio zijn broer vreselijk verraden omdat hij graag macht wilde. Wat hij hiervoor terug krijgt is wraak en hij verliest zijn broer. Doordat hij ziet wat hij heeft verloren kunnen de broers weer vrede sluiten.
Het stuk gaat dus vooral om morele principes en hoe een goed mens te zijn.  

Hoogtepunt(en) in de voorstelling
In de voorstelling waren meerdere hoogtepunten.
Het eerste hoogtepunt is het schip dat zinkt en de bemaninning die aankomt op het eiland van Prospero. Het tweede hoogtepunt is Miranda die verliefd wordt op een bemanningslid. Daarna is er nog het punt waarin er wordt besloten om Prospero te doden. Het laatste hoogtepunt is het moment waarop Prospero en Antonio hun fouten inzien en het weer goed maken.

Betrokkenheid van het publiek bij de voorstelling
Er was niet veel interactie met het publiek tijdens de voorstelling. Het publiek kon nergens input geven. Wel werd er tegen het publiek gesproken, maar daar werd geen reactie terug verwacht.


Het toneelbeeld

Rol van de ruimte met betrekking tot de inhoud
De ruimte was vrij klein. Op het toneel werd ook niet de gehele ruimte benut.
In het begin staat er een soort cabine op het toneel wat als schip dient. Daarna wordt het opengevouwen en ontstaat er een soort kamer waarvan de muren helemaal bedekt zijn met papieren. Op de papieren is met krijt getekend. Er zijn nauwelijks voorwerpen aanwezig tijdens het gehele stuk. Wat er wel staat is een grote kist waaruit Ariel verschillende spullen haalt. Ook zijn er bij bepaalde scènes voorwerpen die worden gebruikt om de locatie aan te tonen, zoals houtblokken.

Theatrale vormgeving met betrekking tot de inhoud
Op het gebied van kleding wordt er duidelijk onderscheid gemaakt tussen de personages. Prospero heeft een grote mantel met mysterieuze figuren. Hierdoor lijkt hij erg wijs en machtig. Ook zijn dochter draagt mooie kleding. Zij heeft een grote, lange, wijde jurk aan en ziet er uit als een prinses. In tegenstelling tot hen heeft de Calibaan een onverzorgde uitstraling. Hij draagt vuile kleding met gaten, en ook zijn gezicht zit onder de modder. Tussen de andere personen zijn minder grote verschillen te zien.


Inzet van dans, choreografie, spel en stemgebruik
Er werd in het stuk niet gedanst.
Wat opviel aan het spel was dat sommige acteurs meerdere rollen hadden. Zo had de Calibaan bijvoorbeeld ook nog de rol van Ariel. Ik vond dit erg knap, want het was wel duidelijk wie hij was. Dit kwam voornamelijk door kleding en het stemgebruik.
Het stemgebruik leidde ook tot de verschillen tussen de personages. Prospero had een diepe stem, en sprak erg duidelijk. De Calibaan had echter een hele hoge, bijna piepende stem.

Inzet van muziek en zang met betrekking tot de inhoud
Er werd gebruik gemaakt van muziek en zang, maar niet vaak. Bij sommige personages kwam het vaak voor en bij sommige helemaal niet. Miranda zong een droevig nummer over de liefde. De Calibaan en zijn vrienden zongen en erg vrolijk nummer over hun plan om Prospero te doden.

Invloed van licht en/of geluidseffecten op het publiek
Wat veel indruk op mij heeft gemaakt was een geluidseffect tijdens de storm, toen het schip zonk. Om donder te maken werden er dingen tegen een plaat van metaal gegooid. Dit gaf een ontzettende knal. In het begin had ik niet door waar de knal vandaan kwam, maar dat kon je later wel zien. Ook waren er een aantal lichteffecten.

Eigen mening

Hoe heb je de voorstelling persoonlijk ervaren?
In het eerste deel vond ik het stuk erg leuk. Ik ben een aantal keer bijna van mijn stoel gevallen van het lachen en het verhaal vond ik boeiend. Later vond ik het verwarrend worden. Dit is erg grappig, omdat mijn klasgenoten dit allemaal andersom hebben ervaren.
Ik vond het erg knap hoe met weinig decor zo’n bijzonder toneelstuk in elkaar is gezet.

Wat vond je van de kwaliteit van de voorstelling?
Het acteren en de zang was erg goed. Ook het decor etc. vond ik erg bijzonder omdat het zo eenvoudig was.

Heeft de voorstelling je tot nadenken gezet?
Ik vond de boodschap van het verhaal een beetje standaard dus het heeft me niet verder tot nadenken gezet.

Heb je je verder verdiept in de inhoud van de voorstelling?
Eigenlijk niet. Door de drukte met het theaterproject is het stuk een beetje langs me heen gegaan. Als het een andere datum was geweest had ik me denk ik meer verdiept.

Met welke argumenten zou je de voorstelling aan- of afraden?
Ik zou de voorstelling afraden voor mensen die dit willen bekijken met kinderen. Voor onze leeftijd was het al behoorlijk verwarrend, laat staan voor kinderen. Voor mensen die vaker naar het theater gaan zou ik het wel aanraden. Het was bijzonder om te zien met hoe weinig materialen je zo’n mooi stuk kan maken. Dit was heel anders dan ik ken.

Toepassing basisonderwijs

Zoals ik hierboven al heb vermeldt zou ik dit stuk niet met kinderen bekijken. Het is ontzettend verwarrend, er komt veel grof taalgebruik in voor en het kan als langdradig worden gezien. Ook denk ik dat het niet in de belevingswereld van kinderen past en dat het taalgebruik te lastig is.
Als ik zou moeten kiezen voor welke groep dit toneelstuk geschikt is zou ik toch voor groep 8 gaan, om bovengenoemde argumenten.
Ik denk wel dat de onderliggende boodschap de kinderen aanspreekt. Het gaat erover dat je eerst moet nadenken over de consequenties voordat je iets doet. Ik denk alleen niet dat de kinderen zelf deze onderliggende boodschap kunnen ontdekken in het stuk. Hierdoor verliest de boodschap zijn kracht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten