Reflectie theatervoorstelling Jordi

Algemene gegevens:

Naam: De Storm

Locatie: De Toneelschuur in Haarlem

Datum: 8 september 2011

Gezelschap: Toneelmakerij en Firma Rieks Swarte.

Regie: Liesbeth Coltof

Producent: Vera van Baal .

Dirigent: Joost Belinfante.

Hoofdrolspelers: Peter de Graef, Rogier in ’t Hout, Ferdi Janssen, Tjebbo Gerritsma, Chiem Vreeken, Mira van der Lubbe, Lykele Muus

Muzikanten: Joost Belinfante

Dansers: Zie hoofdrolspelers

Genre: Het is een tragische comedy.

Doelgroep: Het stuk is bedoeld voor kinderen vanaf 9 jaar en is geschikt voor de hele familie.

Inhoudelijke kant:

Korte samenvatting: Het stuk begint op een boot. Antonio en zijn bemanning zitten op een boot, totdat er opeens een grote storm opkomt. De gehele boot gaat kapot en niemand weet dat eigenlijk Prospero, een oude tovenaar, die storm heeft veroorzaakt. Prospero is de broer van Antonio, maar is verstoten door zijn broer. Sindsdien woont hij op een eiland, samen met zijn dochter Miranda en zijn onderdanen. Antonio en zijn bemanning komen aan op het eiland en hebben geen idee waar ze zijn. Prospero ziet zijn kans schoon om zijn broer terug te pakken. Met allerlei magische kunsten werkt hij zijn broer met zijn bemanning tegen. Er gebeurt ook iets moois. Er bloeit een liefde op tussen de dochter van Prospero en één van de bemanningsleden van Antonio. Voor Miranda is het echter helemaal nieuw, omdat ze nog nooit een geliefde heeft gehad. Prospero heeft ook een luchtgeest, Ariël. Hij laat hem vaak de nare klusjes opknappen. Aan het einde van het toneelstuk komen de broers weer samen en verscheurt Prospero het magische boek. Tenslotte gaat hij weer mee naar huis, waar hij Hertog wordt van Milaan.

Weergave van de kern van inhoud: Prospero krijgt de kans om wraak te nemen op zijn broer, omdat hij hem verstoten heeft. Prospero ziet echter in dat wraak nemen niet de goede manier is en besluit vrede te vormen. Antonio ziet ook in dat hij fout is geweest en kroont Prospero weer tot Hertog van Milaan.

Thema’s en onderliggende gedachten: Er zijn eigenlijk meerdere thema’s aan deze voorstelling te koppelen. Zo staat de liefde centraal in dit stuk, maar ook wraak en vrede. Het hoofdthema is: Hoe word ik een compleet mens? Een onderliggende gedachten kan gevonden worden in twee verhaallijnen. Prospero zit alleen met zijn dochter op het eiland, maar is eigenlijk niet gelukkig. Antonio ‘spoelt’ aan op het eiland, maar is eigenlijk ook niet gelukkig. Ze missen iets. Ze zijn niet compleet. Wanneer de broers weer vrede stichten, zijn ze weer compleet en samen.

Hoogtepunten in de voorstelling: Er zitten meerdere hoogtepunten in het verhaal. Zo is de liefde van Miranda een hoogtepunt. Maar ook de vrede tussen de twee broers, waarna Prospero weer tot Hertog van Milaan wordt gekroond. Het laatste hoogtepunt kun je vinden aan het einde van de voorstelling, waar Prospero uit zijn rol stapt. Hij vertelt hier tegen het publiek dat iedere burger wel eens dezelfde gevoelens heeft als zijn personage. Dit verwacht je namelijk absoluut niet.

Betrokkenheid van het publiek: Tijdens de voorstelling was er niet echt interactie tussen het publiek en de spelers. De personages speelden wel naar het publiek toe, waardoor het publiek zich wel kon inleven in de personages.

Het Toneelbeeld

Rol van de ruimte met betrekking inhoud: De voorstelling begon in een decor met een vierkante, witte kubus. De ruimte werd hierdoor niet helemaal benut, waardoor je allemaal zwarte gordijnen van de achterkant van het decor zag hangen. Na enkele minuten werd de kubus opgeschoven. Hierdoor ontstond er een V-vorm, eveneens wit. Het gehele stuk werd in dit decor gespeeld. Wanneer er een scène in het bos was, werden er bijvoorbeeld houten palen op de grond gelegd. De achtergrond bleef dan echter wel die witte V-vorm. Aan het eind van het toneelstuk werd de V-vorm weer dichtgemaakt tot de witte kubus.

Theatrale vormgeving met betrekking inhoud: Aan de kleding was duidelijk te zien wat voor karakter de personages hadden. Zo was duidelijk te zien aan de kleding van Prospero dat hij magische krachten had, vanwege zijn lange jurk. De bemanningsleden hadden gaten in hun kleding, waaraan je kon zien dat ze arm waren.

Inzet van dans, choreografie, spel en stemgebruik: Er was niet echt sprake van dans. Af en toe kwam er een klein liedje tussendoor, waar 4 mannen rare bewegingen deden. De mannen deden dit wel allemaal hetzelfde, waardoor er toch een choreografie inzat. In het theaterstuk speelden veel mensen een dubbelrol. Het leek hierdoor alsof er heel veel mensen aan het spelen waren. Qua stemgebruik gebruikten de spelers goed het volume. Wanneer er iets spannends ging gebeuren, ging hun stemvolume omhoog. Hierdoor raak je als publiek ook geboeid.

Inzet van muziek en zang met betrekking inhoud: Er werd een aantal keren gezongen in het theaterstuk. Tijdens de liedjes kwamen ook de dansers tevoorschijn. Zo was er een gedeelte waarbij de dansers waren verkleed als honden. Dat zorgde voor een grote dosis humor. Vooral Miranda, de dochter van Prospero, zong in het theaterstuk veel solo’s.

Invloed van licht en/of geluidseffecten op publiek: De Storm heeft goed gebruik gemaakt van geluidseffecten. Zo hadden ze tegen het decor een ijzeren plaat gelegd. Zo sloegen tegen die plaat aan om onweer te creëren. Qua licht gebruikten ze ‘spanningslichten’. Wanneer Prospero een magisch plannetje had, gingen de lichten snel knipperen om het spannend te maken.

Eigen mening

Hoe heb je de voorstelling ervaren: Ik vond de voorstelling erg verrassend, maar ook erg ingewikkeld. In het begin raakte ik de draad al totaal kwijt. Prospero vertelde een verhaal waarvan ik niets begreep. Halverwege het theaterstuk snapte ik een beetje de grote lijnen van het verhaal.

Wat vond je van de kwaliteit: Ik wil wel alle spelers een groot compliment geven. Want met de weinig materialen dat ze hadden, hebben ze wel een goed stuk geleverd. Ook alle dubbelrollen die ze moesten spelen vergt veel tijd. Alleen het decor had wat mooier gekund. Af en toe zag je niet echt in welke omgeving de scène zich afspeelde, omdat er telkens in die witte V-vorm werd gespeeld.

Heeft de voorstelling je tot nadenken gezet: Eigenlijk heeft het stuk mij heel erg tot nadenken gezet. Alleen niet het nadenken wat de makers van het stuk wilden. Ik ben gaan nadenken waarover het stuk nou eigelijk ging. Sommige scènes begreep ik niet. Na afloop van het theaterstuk heb ik echt lang nagedacht over het spel. Wat bedoelden ze nou met die scènes bijvoorbeeld. Natuurlijk heb ik ook positieve gedachtes over het stuk gehad. Hoe ze met de weinig materialen die ze hebben, toch zo’n goed stuk hebben kunnen neerzetten. Ik bedacht me hoe wij dat in ons project moesten doen.

Heb je jezelf verder verdiept in de inhoud: Door alle drukte van het theaterproject op de Hogeschool Leiden heb ik daar na de voorstelling geen tijd meer voor gehad. De dagen van het project waren lang, waardoor ik helemaal uitgeput was. Voor het schrijven van deze reflectie heb ik mezelf echter wel goed verdiept in het theaterstuk. Hiervoor was tijd genoeg, omdat het theaterproject op de hogeschool was afgerond.

Met welke argumenten zou het aan of afraden: Ik zou dit stuk willen aanraden aan mensen die van een toneelstuk houden met een diepere betekenis. Ook zou ik aanraden om na afloop nogmaals voor jezelf het verhaal even op een rijtje te zetten. Er komt namelijk best veel informatie op je af tijdens het spel, wat je het beste na het theaterstuk kunt relativeren. Ik zou dit theaterstuk willen afraden voor mensen die voor een ontspanning naar een voorstelling willen kijken. Dit stuk zet je heel erg aan het denken en je moet heel erg opletten tijdens het stuk. Bij andere theaterprojecten zit veel meer ontspanning.

Op de basisschool

Op welke manier zou je in het onderwijs gebruik kunnen maken van een bezoek aan de voorstelling: Ik vind een theaterbezoek, of sowieso toneel, erg belangrijk voor de basisschool. Het is niet alleen ontspanning, maar de kinderen leren er ook iets van. Ik zou niet zomaar een theaterstuk uitkiezen. Het stuk moet aansluiten op de belevingswereld van de kinderen. Tevens moet het stuk de kinderen iets bijbrengen. Ik denk dat dit sneller lukt met een toneelvoorstelling, dan met informatie uit een boek. Het wordt visueel voor de kinderen, waardoor de meeste kinderen het sneller oppikken.