Reflectie theatervoorstelling Joëlle

Algemene gegevens

Locatie: de toneelschuur

Datum: 8 september 2011

Gezelschap: toneelmakerij & firma rieks swarte

Regisseur: Liesbeth Colthof

Productie: Vera van Baal

Muziek: Joost Belinfante

Namen van de hoofdrolspelers: Tjebbo Gerritsma, Peter de Graef, Rogier in 't Hout, Ferdi Janssen, Mira van der Lubbe, Lykele Muus, Chiem Vreeken.

Genre: tragische komedie

Doelgroep: vanaf 8 jaar

Inhoudelijke kant

Samenvatting

Het toneelstuk gaat over de oude tovernaar Prospero. Hij was ooit de machtige hertog van Milaan, maar hij werd verstoten door zijn broer Antonio. Prospero heerst nu over een eiland, waar hij leeft met zijn dochter Miranda, de geest Ariël en zijn onderdaan, Calibaan.

Als Antonio op een schip op de zee vaart, zorgt Prospero ervoor dat er een storm opwaait, het schip zinkt. Ze spoelen aan op het verlaten eiland van Prospero, maar geen van allen weten dat dit het werk van Prospero is. Miranda wordt verliefd op de zoon van Antonio. Canibaal probeert wraak te nemen op zijn nare baas Prospero. Uiteindelijk zien Antonio en Prospero elkaar weer. Doordat Miranda en de zoon van Antonio verliefd op elkaar geworden zijn,  worden ze beide zo blij, dat Antonio zijn fouten toegeeft en Prospero weer Hertog maakt van Milaan.

Kern van de inhoud

Prospero wilt wraak nemen op zijn broer Antonio, maar merkt uiteindelijk dat wraak niet altijd het beste is. Hij geeft zijn toverkrachten op om weer in vrede te leven met zijn broer. Dit komt natuurlijk van twee kanten, want zijn broer Antonio ziet ook in dat hij fout zat.

Onderliggende boodschap

In ieder van ons schuilt een Prospero die wraak wil nemen op iemand die ons kwaad heeft gedaan, maar het is aan ons om te besluiten wat het beste is voor jezelf om te doen.

Hoogtepunten

Hoogtepunten uit de voorstelling, waren de manieren waarop ze bepaalde ‘special effects’ hadden opgelost. Zoals het zweven van de geest Ariël. Deze had een soort van buikspreker naast zich die steeds heel mooi de bewegingen van Ariël aangaf. Ook de manier waarop het schip zonk. Dit was niet gemaakt, met bijvoorbeeld een heel groot schip dat van het podium afging o.i.d. Nee, ze hadden een klein schip aan een stok die iemand wild heen en weer bewoog. Er stonden dan mensen naast het schip heen en weer te bewegen alsof ze op het schip stonden. Dit vond ik persoonlijk erg mooi bedacht.

Betrokkenheid van het publiek tijdens de voorstelling

De voorstelling had geen momenten waar het publiek mee moest doen o.i.d. maar het publiek moest wel steeds hard lachen om leuke dingen of schrok op schrikmomenten en klapte natuurlijk hard op het einde. Ik kan dus zeggen dat de acteurs ervoor hebben gezorgd dat het publiek helemaal meegezogen werd door het verhaal.

Het toneelbeeld

Rol van de ruimte met betrekking tot de inhoud

Op het toneel stonden 4 kanten. Deze konden uit elkaar, met 1 opening aan de voorkant en ook tegen elkaar als een soort vierkant, open aan de onder- en  bovenkant. Deze hadden ze aan beide kante bekleed of beschildert. Ze gebruikte het dichte vierkant voor de proloog en de epiloog. Dit stond dan ook op het vierkant geschreven. Voor de rest van het toneelstuk gebruikte ze de binnenkant voor alle scenes. Er waren vage schilderingen aan de binnenkant, maar deze werden steeds pas begrepen als de des betreffende scene werd gespeeld.

Theatrale vormgeving met betrekking  tot de inhoud

Prospero schrijft steeds op het decor, alsof hij steeds nieuwe ideeën heeft die hij kwijt moet. Verder werden er stokken gebruikt die eerst door het decor heen kwamen alsof er iemand aangevallen werd. Daarna werden deze zelfde stokken gebruikt als een soort hindernis in een oerwoud, en daarna nog als brandhout.

Inzet van dans, choreografie, spel en stemgebruik

Er voornamelijk gespeeld, maar ook een aantal keer gezongen. Deze liedjes werden dan aangevuld door een dans die niet al te moeilijk was, maar waar wel duidelijk over nagedacht is. Verder werd er wel hard gepraat en Prospero had ook een mooi Italiaans accent.

Inzet van muziek en zang met betrekking tot de inhoud

De liedjes die zijn gezongen werden vooral gebruikt om het gevoel van een scene te verstekken. Zoals het verliefd worden van Miranda en het dronkenschap van Canibaal en zijn maten. Hierbij werd geen live muziek gebruikt, maar wel echt gezongen.

Invloed van licht en/of geluidseffecten op het publiek

Er werd gebruik gemaakt van een ijzeren plaat om voor de storm op zee. Ook was er een schrik element, waar het hele publiek van schrok. Dit was eveneens met de ijzeren plaat waar plotseling hard op werd geslagen, in een andere scene in het stuk.

Verder zijn er lichteffecten gebruikt voor het maken van monsters. Ze hielden kleine 3D monsters voor het licht zodat er een grote schaduw op het decor verscheen.

Eigen mening

Hoe heb je de voorstelling persoonlijk ervaren?

Ik vond het echt een heel indrukwekkende voorstelling. Ik vond het postmodernisme ook erg mooi. Ze gebruikte hele simpele dingen om iets te weergeven, zo simpel, dat ik er denk ik zelf nooit op was gekomen. Ik vond het soms wel moeilijk om het te volgen, omdat ze nogal ouderwets taalgebruik gebruikte, zo als bij de meeste Shakespeare stukken.

Wat vond je van de kwaliteit van de voorstelling?

Ik vond de kwaliteit erg goed. Ik kan zien dat ze hier lang mee bezig geweest. Ook zie je dat over elk simpel dingetje goed is nagedacht en dat is gewoon heel prettig om naar te kijken.

Heeft de voorstelling je tot nadenken gezet?

Op persoonlijk gebied eerlijk gezegd niet echt. Maar ik heb wel heel goed gekeken naar het toneelstuk om inspiratie op te doen voor ons eigen toneelstuk en dat heeft zeker wel geholpen. Zo heb ik ervoor gezorgd dat de oma in ons stuk groeit met simpel een doek voor haar lichaam.

Heb je je verder verdiept in de inhoud van de voorstelling?

Omdat ik dit verslag moest maken heb ik me verdiept in de voorstelling, maar anders had ik het denk ik niet gedaan.

Met welke argumenten zou je het toneelstuk aan- of afraden?

Het ligt aan de persoon of ik het zou aan- of afraden. Ik hoorde namelijk dat dit een kinderstuk was, maar ik vind het eerlijk gezegd wat lang duren en net iets te moeilijk voor kinderen. Dus voor kinderen zou ik het afraden.

Voor volwassenen zou ik het aanraden, omdat het echt een mooi stuk is met een mooie gedachte erachter, daar zouden heel wat volwassenen nog wat van kunnen leren. Daarbij is het voor toneelliefhebbers denk ik een mooi stuk om naar te kijken. Ook om te zien hoe de toneelmakerij het heeft aangepakt om dit stuk van Shakespeare in elkaar te zetten.

Toepassing basisonderwijs

Op welke manier zou je in het onderwijs gebruik kunnen maken van een bezoek aan de voorstelling. Geef een aantal suggesties.

Allereerst zou ik dit stuk bezoeken met de bovenbouw. Ik zou er eigenlijk een soort Shakespeareproject van maken. Ik zou ze kennis laten maken met andere stukken van Shakespeare en een biografie en daar dan vragen over maken. Zodat ze de gedachtegang van Shakespeare kunnen begrijpen en de manier van schrijven. Daarna zou ik pas het toneelstuk met de klas bezoeken en uiteraard ook met hun bespreken. Ook zou ik ze zelf een klein toneelstukje van Shakespeare willen laten maken aan het einde van het project.